برای پاسخ، باید محدوده محاسبه، هزینه‌های قابل انتساب و مقدار محصول برداشت‌شده در یک دوره مشخص باشند. کشت‌نگار اطلاعات ثبت‌شده را برای بررسی این رابطه کنار هم می‌گذارد.
هزینه یک دوره را نباید با برداشت دوره دیگر تقسیم کرد. پیش از محاسبه، محصول و قطعات مربوط، آغاز و پایان سال زراعی و واحد سنجش برداشت را مشخص کنید. اگر یک قطعه چند محصول دارد، سهم هر محصول از هزینه‌ها باید روشن باشد.
بذر، کود، سم، دستمزد و کارکرد ماشین‌آلات می‌توانند با ثبت درست به فعالیت یا محصول مربوط شوند. هزینه‌هایی مانند اداره واحد یا استفاده مشترک از تجهیزات به روش تخصیص نیاز دارند. روش انتخاب‌شده باید در دوره‌های قابل مقایسه یکسان و قابل توضیح باشد.
در یک محدوده مشخص، هزینه کل برابر مجموع هزینه‌های مستقیم و سهم هزینه‌های مشترک است. بهای تمام‌شده هر کیلوگرم از تقسیم هزینه کل بر مقدار برداشت قابل اتکا به دست می‌آید. برای نمونه، اگر هزینه قابل انتساب ۱۰۰ میلیون تومان و برداشت ۵۰ هزار کیلوگرم باشد، بهای هر کیلوگرم ۲ هزار تومان است. این مثال فقط روش محاسبه را نشان می‌دهد و قیمت یا عملکرد واقعی نیست.
اگر برداشت صفر، ناقص یا با واحد دیگری ثبت شده باشد، نتیجه واحدی قابل تفسیر نیست. همچنین هزینه برآوردی را باید از هزینه واقعی جدا دید؛ تغییر عملکرد برداشت می‌تواند بهای هر واحد را حتی بدون تغییر هزینه کل جابه‌جا کند.
روش مدیریت و ثبت هزینه‌ها ←کامل‌بودن ثبت نهاده، دستمزد، ماشین‌آلات، هزینه آب و برداشت را بررسی کنید. سپس درباره مبنای تخصیص هزینه‌های مشترک و واحد پول و وزن مطمئن شوید. این کنترل‌ها جلوی نتیجه‌گیری بر پایه داده ناقص را می‌گیرند.
بهای تمام‌شده به‌تنهایی سودآوری را نشان نمی‌دهد؛ قیمت فروش، کیفیت، ضایعات و زمان فروش نیز بر تصمیم اثر دارند. گزارش هزینه را در کنار گزارش عملکرد و سوابق عملیات تولید بخوانید تا علت تغییرات روشن‌تر شود.
نیازهای مزرعه یا مجموعه‌تان را مطرح کنید تا درباره شیوه استفاده از نرم‌افزار صحبت کنیم.
